English|عربي
صفحه اصلي|اروپا - آمريكا|آفريقا - عربي|آسيا - اقيانوسيه|اخبار سازمان|آشنایی با سازمان
يکشنبه ١٤ آذر ١٤٠٠
در بيست و دومين سالگرد: جنايتكاران جنگي نسل كشي سربرنيتسا به زندگي عادي خود برگشته اند
در بيست و دومين سالگرد: جنايتكاران جنگي نسل كشي سربرنيتسا به زندگي عادي خود برگشته اند تاریخ ثبت : 1396/04/25
طبقه بندي : ,,
عنوان : در بيست و دومين سالگرد: جنايتكاران جنگي نسل كشي سربرنيتسا به زندگي عادي خود برگشته اند
نويسنده : <#f:1014/>
تهيه و تدوين : اميرحسين نوري حسامي- كارشناس فرهنگي بالكان
مترجم : <#f:1016/>
منبع : خبرگزاري ايسنا http://www.isna.ir/news/96042514178
ارسالی : <#f:1017/>
كشور : <#f:1018/>
زبان اصلي : <#f:1019/>
تاريخ ورود اطلاعات : <#f:1020/>
خلاصه مقاله : <#f:1067/>
متن : <#f:1066/>
:

  بیست و دو سال از نسل كشي و قتل عام سربرنیتسا[1] گذشت. کشتار دسته جمعی مسلمانان ساکن شهر سربرنیتسا در یوگسلاوی سابق و بوسنی و هرزگووین امروزی که از روز یازدهم ژوئن ۱۹۹۵ شروع شد و تلخ ترین و تاسف بارترین اتفاقات قرن بیستم اروپا پس از جنگ جهانی دوم محسوب می شود.

اين کشتار به فرماندهی ژنرال راتکو ملادیچ سردسته شبه نظامیان صرب ملی گرا و رادوان کاراجیچ[2] رهبر پیشین صرب‌های بوسنی (كه بعدها قصاب بالكان لقب گرفت) در حالی انجام گرفت که در جریان جنگ، سربرنیتسا توسط سازمان ملل به عنوان منطقه امن شناخته شده بود. ماجرا از اين قرار بود كه چند ماه پیش از پایان جنگ بوسنی، نیروهای صرب به فرماندهی ژنرال راتکو ملادیچ با ورود به یک اردوگاه پناهندگان سازمان ملل متحد، بالغ بر 8000 تن از مردان و نوجوانان بوسنیایی را در جنگلهای اطراف قتل عام و در گورهای جمعی دفن کردند.

یکی از مردان مسلمانی که از این کشتار جان سالم به در برد در بيست و دومين سالگرد اين جنايت به خبرنگار يورونيوز گفت: «از تمامی کشورهای جهان می خواهم این نسل کشی را به رسمیت بشناسند. بدون توجه به اینکه چه کشور و یا ملتی عامل کشتار و یا قربانی آن بود به رسمیت بشناسیم تا دیگر این اتفاق در تاریخ تکرار نشود.»

پاسداشت قربانيان

صربها اجساد مسلمانان بوسنیایی را در آن زمان در گورهای دسته جمعی قرار دادند و اکنون پس از گذشت بیست و دو سال، سالانه پیکرهاي جديدي از قربانیان اين حادثه شناسايي شده و به خاک سپرده مي شوند.

در 9 جولاي 2017 يعني بيست و دومين سالگرد اين رويداد نيز جنازه 70 قربانی نسل کشی سربرنیتسا در سارایوو و با حضور مقامات سیاسی، نظامی و فرهنگی بوسنی و هرزگوین، نمایندگان سیاسی کشورهای خارجی، خانواده های قربانیان و مردم سارایوو در مقابل ساختمان ریاست جمهوری تشييع شدند و قرار است در روز 11 جولاي در قبرستان پوتوچاری به خاك سپرده شوند. بنابر اعلام موسسه مفقودین بوسنی و هرزگوین، "عالیا صالیحوویچ" متولد 1923، مسن ترین و "دامیر سولییچ" 15 ساله جوانترین قربانيانی هستند که طی مراسم امسال به خاک سپرده می شوند.

از چند سال بعد از اين فاجعه يعني در اوايل قرن 21 ميلادي، نمایشگاه دائمی عکسهای این جنایت در «گالری یازدهم ژوئیه ۹۵» شهر سارایوو برپا شده است.

طارق سامارا، عکاس بوسنیایی که این رویداد را ثبت کرده به خبرنگار يورونيوز می گوید: «از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ در سارایووی محاصره شده بودم و بعد به بوسنی شرقی رفتم. با وجودی که در سارایوو روزانه شاهد کشته شدن مردم بودم، اما هرگز تصور دیدن صحنه هایی که در جنگلهای شرق بوسنی دیدم را نداشتم. وقتی کنار جسدها راه می رفتم و بدنهای تکه شده ای را که حیوانات به گوشه های جنگل کشیده بودند نگاه می کردم، برایم روشن شد که نمی توانم فقط ناظر بی طرف باشم. هر کسی که این جنایات را دیده باشد، یک شاهد آگاه و مسئول است.»

در گالری «یازدهم ژوئیه نود و پنج» شهر سارایوو علاوه بر نمایشگاه دائمی عکسهای سیاه و سفید تاریک سامارا، ویدیوی شهادت بازماندگان قتل عام و همچنین نقشه های دیجیتال گورهای دسته جمعی در معرض دید است. طارق سامارا زندگی دردناک بازماندگان، مراحل دشوار پیدا کردن محل گورهای جمعی، نبش قبر و شناسایی بقایای اجساد و خاکسپاری آنها را ثبت کرده است.

"مارش ميرا[3]" يا راهپيمايي صلح نيز از ديگر اقداماتي است كه سالانه براي پاسداشت ياد و خاطره قربانيان اين فاجعه انساني برگزار مي شود. شرکت کنندگان اين راهپیمایی صلح از روز سوم جولای حرکت خود را از سارایوو آغاز کرده و در ادامه مسیر خود به مقصد سربرنیتسا و قبرستان پوتوچاری حركت مي كنند. قابل ذكر است كه دو هئيت اعزامی از کشورمان هیئت اول هیات نویسندگان به همت بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایران شامل نویسندگان و محققان ایرانی و هیئت دوم متشکل از پزشکان متخصص، فعالان فرهنگی، فیلمسازان و اساتید دانشگاه در راهپيمايي امسال حضور فعالي داشتند.

در كنار مارش ميرا، سازمان محیط زیست و حفاظت و پرورش پرندگان سارایوو نيز مسابقه ای را تحت عنوان "پرواز کبوترها از سارایوو به سربرنیتسا" تدارک دیده است. این مسابقه قرار است در روز 10 جولای 2017 برگزار و طی آن 300 کبوتر به نشانه صلح و به یاد قربانیان نسل کشی سربرنیتسا و همدردی با بازماندگان و خانواده های قربانیان رها شوند. در بیانیه این سازمان آمده است که "صلح برای همه نیاز است، مخصوصا بازماندگان جنگ؛ کسانی که بیشترین درد و رنج را در این مدت کشیده اند."

همه اين اقدامات براي پاسداشت ياد و خاطره قربانيان اين فاجعه تلخ از سوي بازماندگان و خانواده هاي قربانيان به صورت مرتب و ساليانه برگزار مي شوند. اما در همين بين، بد نيست ببينيم عاملان اين جنايت هولناك در حال حاضر و در بيست و دومين سالگرد اين رخداد در چه وضعيتي قرار دارند. 

عاقبت جنايتكاران جنگي

دادگاه جنایات جنگی سازمان ملل متحد رادوان کاراجیچ، رهبر پیشین صرب های بوسنی را در ۱۰ مورد از ۱۱ اتهام مطروحه در پرونده، محکوم شناخت و به مجازات تحمل ۴۰ سال زندان رای داد. وي كه از سال ۱۹۹۵ و به مدت ۱۳ سال همواره از سوی دادگاه لاهه به عنوان جنایتکار جنگی تحت تعقیب بود، نهایتا در ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۸ در منطقه "وراچار" بلگراد دستگیر شد. محاکمه وی از سال ۲۰۰۹ میلادی آغاز و در ماه فوريه 2016 اين راي براي او صادر شد. البته صدور اين راي واكنش هاي منفي زيادي را در بوسني و هرزه گوين به همراه داشت.

ژنرال راتکو ملادیچ فرمانده کل ارتش صرب بوسنی، در ۱۱ ژوئن ۱۹۹۵ از سوی دادگاه بین‌المللی جرائم جنگی لاهه تحت‌ تعقیب بود تا اینکه در ۲۶ مي ۲۰۱۱ در لازارووی صربستان دستگیر شد. محاکمه وی در تاریخ ۱۶ مي ۲۰۱۲ در دادگاه بین‌المللی لاهه آغاز شده و تاکنون نيز ادامه دارد.

دادستان دادگاه بین المللی کیفری یوگسلاوی سابق در شهر لاهه روز چهارشنبه 7 دسامبر 2016 در بیانیه پایانی خود در مورد حکم راتکو ملادیچ از دادگاه درخواست حبس ابد براي نامبرده کرد. آلن تگر، دادستان دادگاه گفت: "حکمی به غیر از حبس ابد متغایر با روند دادگاه، توهین به قربانیان زنده و مرده این حوادث و توهین به عدالت است."

ژنرال زدراوکو تولیمیر[4] دستيار ويژه کاراجیچ و فرمانده اطلاعات ارتش صرب بوسنی، كه پس از رادوان کاراجیچ و راتکو ملادیچ به عنوان سومین جنایتکار جنگی تحت تعقیب دادگاه بین‌المللی کیفری رسیدگی به جرایم جنگی یوگسلاوی سابق شناخته می‌شد، از سال ۲۰۰۵ از سوی دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق تحت تعقیب بوده سرانجام دو سال بعد در مرز صربستان و جمهوری صرب بوسنی و توسط دو پلیس صرب و بوسنیایی دستگیر شد. وي در سال 2011 به حبس ابد محكو شد اما در سال 2016 در زندانی در لاهه درگذشت.

12 صرب بوسنيايي ديگر كه در فاجعه سربرنيتسا به نسل كشي متهم شده بودند، بعد از گذراندن طول مدت محكوميت خود آزاد شدند و ديگر زندگي خود را پشت ميله هاي زندان نمي گذرانند. بعضي از اين افراد براي ادامه زندگي خود به محل هايي رفته اند كه اين فجايع و كشتارهاي انساني در آنجا رخ داده بودند و در همين حال برخي از آنان همچنان انكار مي كنند كه سربرنيتسا يك نسل كشي به حساب مي آيد.

اكثر اين افراد كه پس از طي كردن دوران محكوميت شان آزاد شده اند، اكنون بازنشسته شده و يا در بوسني و هرزگوين و يا در صربستان زندگي مي كنند. برخي از آنان دقيقا در مكانهايي كه كشتار و فاجعه نسل كشي رخ داد يعني جايي زندگي مي كنند كه خانواده هاي قربانيان و همچنين بازماندگان اين فاجعه از نزديك شاهد هستند كه آنها آزادانه در خيابانهاي شهر قدم مي زنند.

وينكو پاندورويچ[5]، جوبومير بوروكانين[6]، ويودوچ بلاژوچويچ[7] و دراگان جوكيچ[8] از جمله ديگر افرادي هستند كه با راي دادگاه جنايت هاي جنگي سازمان ملل متحد در لاهه محكوم شده بودند و اكنون دوران محكوميت خود را به پايان رسانده اند.

پاندورويچ كه افسر سابق ارتش صرب هاي بوسني بوده است به اتهام جنايات جنگي در سربرنيتسا به 13 سال زندان محكوم شد. وي بعد از آزادي زودهنگام در سال 2015، در حال حاضر با همسر و فرزندان خود در بلگراد صربستان زندگي مي كند.   

وي در مصاحبه اي كه با شبكه BIRN انجام داد با نارضايتي اظهار داشت راي دادگاه لاهه، شرايط را براي احراز شغل استاد دانشگاهي وي غيرممكن ساخته است و در اين خصوص گفت: "برخي از دانشكده ها تمايلي به جذب مردمي با پيشينه مشابه من ندارند؛ آنها احتمالا از اين مي ترسند كه سمن ها يا روزنامه نگاران بگويند كه شخصي با "سابقه" اي شبيه به من، صلاحيت تعليم دانش آموزان را ندارد." وي در ادامه افزود: "به غير از اين موضوع، هيچگونه مشكل ديگري براي زندگي در صربستان به خاطر دوران محكوميت و زندانش متوجه او وخانواده اش آنان نشده است."

پاندورويچ هم اكنون عضو فعال باشگاه ژنرال ها و درياسالاران صربستاني و همچنين عضو انجمن سوگند براي سرزمين پدري صربستان است. اين انجمن و باشگاه در زمينه گردهمايي مردمي از منطقه جمهوري صربسكا[9] در بوسني و جمهوري سابق صربستاني كراجينا[10] فعاليت مي كند كه در زمان جنگ در كرواسي زندگي مي كردند و الان در صربستان هستند.

وي همچنين بعد از آزادي از زندان كتابهاي متعددي در زمينه علوم سياسي و جنگ بوسني چاپ كرده است و هم اكنون در حال نگارش كتاب جديدي درباره تجربه شخصي خود بعنوان يك زنداني در بازداشتگاه دادگاه لاهه است كه اين كتاب اكنون در مقطع بازنگري قبل از چاپ به سر مي برد.  

پاندورويچ علي رغم اعترافاتش همچنان انكار مي كند كه سربرنيتسا اقدام عليه بشريت و همچنين نسل كشي بوده است. وي بر اين عقيده است كه اصولا بحث جنگ در زمان يوگوسلاوي سابق اجتناب ناپذير بود و عاقبت كار نمي توانسته تفاوت چندان زيادي داشته باشد.

پاندورويچ در جواب اين سوال كه آيا بر اساس عقايد و ادراكات شخصي اش مي توانست اقدام متفاوت تري را انجام بدهد يا نه؟ اظهار داشت: "اعتقاد دارم كه اقداماتم در طول زمان جنگ، اقدامات صحيحي يوده اند. اگر بخواهم شخصا در اين مورد قضاوت كنم بايد بگويم باتوجه به شرح وظائف و موضعم در برابر دشمن و نيروهاي خودي، اقداماتي كه رخ دادند صحيح بودند."

جوبومير بوروكانين معاون سابق فرمانده تيپ ويژه وزارت كشور صرب هاي بوسني به گذراندن 17 سال زندان محكوم شده بود كه بعد از گذراندن دوران محكوميت خود در دانمارك، آگوست 2016 از زندان آزاد شد. وي اكنون بازنشسته شده و در شهر بيجلينا[11] بوسني به همراه همسر و فرزندانش زندگي مي كند. وي براي مجله آنلاين "بنياد استراتژي فرهنگي" كه اصالتا سايت روسي است و دفتري در صربستان دارد، تحليلهاي سياسي و امنيتي مي نويسد.

ويودوچ بلاژوچويچ فرمانده سابق تيپ براتوناك[12] ارتش صرب هاي بوسني نيز به تحمل 15 سال زندان محكوم شد كه اين دوران را در زنداني در كشور نروژ طي كرد. وي هم اكنون در خانه اي اجاره اي در بانجا لوكا[13] به عنوان يك بازنشسته نظامي زندگي مي كند.

دراگان جوكيچ مسئول سابق بخش مهندسي تيپ ازوورنيك[14] ارتش صرب هاي بوسني هم به 9 سال زندان محكوم شد كه اين دوران را در زنداني در اتريش سپري كرد. وي كه در حال حاضر يك بازنشسته نظامي به حساب مي آيد كه به همراه خانواده اش در ازوورنيك زندگي كرده و حقوق و مزاياي يك افسر بازنشسته در سطح سرهنگ دوم را دريافت مي كند.

اسامي جديد

از اين اسامي معروف فاجعه نسل كشي سربرنيتسا كه بگذريم، به اسامي و چهره هاي ناشناخته اي مي رسيم كه در طول اين سالها در سايه اسامي اين افراد معروف پنهان مانده بودند. مدارك هويتي سه تن از افرادي كه در دادگاه لاهه محكوم شدند به دليل محافظت از آنها پس از آزاديشان تغيير كرده است.  

يكي از آنها سرباز ارتش صرب هاي بوسني درازن اردموويچ[15] بود كه در اعترافات خود اظهار داشته كه در جولاي 1995 در تيراندازي به 1000 و 1200 بوشنياك اهل سربرنيتسا در منطقه برانجوو مشاركت كرده است. وي در ادامه اعترافاتش قيد كرده كه اين تيراندازي ها به مدت 6 ساعت به طول انجاميده است. اردموويچ دوران محكوميت 5 ساله خود را 17 سال پيش به اتمام رسانيد و اكنون در اروپا زندگي مي كند. وي همچنين به عنوان شاهد در دادگاه راتكو ملاديچ[16] فرمانده سابق ارتش بوسنيايي هاي صرب نيز شهادت داده است.

مومير نيكوليچ[17] دستيار سابق فرمانده امور امنيتي و جاسوسي تيپ براتوناك ارتش صرب هاي بوسني تنها شخصي است كه مشاركت در عمليات براي كشتار "برنامه ريزي شده و نظام مند" بيش از 7000 بوشنياك و تبعيد زنان و بچه هاي اهل سربرنيتسا را  پذيرفته و تاييد كرده است. وي پس از طي كردن دوران محكوميت 20 ساله اش در زنداني در فنلاند، سه سال پيش آزاد شد. مدارك هويتي او تا اندازه اي تغيير كرد كه وقتي در خارج از بوسني و هرزگوين يا صربستان زندگي مي كند از اسم متفاوتي براي خود استفاده نمايد.

نيكوليچ در حال حاضر بازنشسته است. او به طور منظم از مادر و منزل خانوادگي خود در زادگاهش شهر براتوناك[18] بازديد مي كند. وي هم اكنون در حال نگارش دو كتاب است كه يكي از آنها درباره عمليات هاي نظامي در منطقه سربرنيتسا و ديگري نيز درباره جنبه هاي سياسي سقوط و انحطاط يوگوسلاوي سابق است. وي به همراه خانواده اش در كنار خانه هايشان در بوسني و هرزگوين و صربستان، اقامتگاهي را نيز در كشور سوئد دارد كه گاها براي استراحت به آنجا مسافرت مي كند.

نيكوليچ تنها يكي از صدها جنايتكار جنگي است كه بازماندگان و خانواده هاي قربانيان نسل كشي بوشنياك ها در سربرنيتسا بايد ببينند آنها در محله هايي مشغول زندگي كردن هستند كه روزگاري اين فجايع انساني با دست آنها در اين منطقه به وقوع پيوست.  

هجرا كاتيك[19] رئيس انجمن مادران سربرنيتسا در مصاحبه با شبكه BIRN اظهار داشت كه من در تمامي روزهاي هفته مجرمان فاجعه سربرنيتسا را در اين منطقه ميبينم. كاتيك در ادامه صحبت هاي خود اينطور ادعا كرد كه: "حدود 400 نفر كه در نسل كشي مشاركت داشتند را به نحوي روزانه ميبينم و مابقي هم در حال حاضر به استخدام نيروهاي پليس يا موسسات دولتي درآمده اند. انجمن ما فهرست اسامي تمامي اين افراد را دارد. بعضي از آنها حتي استاد دانشگاه هم هستند. چنين اقداماتي قربانيان اين فاجعه را راضي نمي كند و اين غم هرگز از اذهان و قلبهاي ما بيرون نخواهد رفت."  

مدارك هويتي دراگان اوبرنوويچ[20] هم بعد از دادگاه لاهه و به دليل محافظت از وي بعد از آزاد شدن از زندان تغيير كردند. وي كه رئيس سابق دفاتر مركزي فرماندهي و معاون فرمانده تيپ اول پياده نظام ازوورنيك ارتش صرب هاي بوسني به حساب مي آمد نيز در آن زمان به 17 سال زندان در كشور نروژ محكوم شد. وي پس از گذراندن دوران محكوميتش، در خارج از مرزهاي بوسني و صربستان به همراه خانواده اش به زندگي خود ادامه مي دهد.

منطقه براتوناك

ميليووج سيركوويچ[21]، زوران كوزيك[22]، واسو تودوروويچ[23]، ماركو بوشكيچ[24] و ملادن بلاگوويچ[25] پنج جنايتكار فاجعه سربرنيتسا هستند كه از سوي دادگاه دولتي بوسني و هرزگوين محكوم شناخته و به زندان انداخته شده بودند هم پس از سپري كردن دوران محكوميت خود اكنون از زندان آزاد شده اند.

سيركوويچ كه در طول سالهاي جنگ در مركز آموزشي جاهورينا[26] در وزارت كشور بوسني كار مي كرد، پس از قبول فرجام خواهيش و گذراندن 5 سال دوران محكوميت به كشور مادري خود صربستان بازگشت. وي هم اكنون به عنوان هنرور صنايع دستي در روستاي پدري خود به همراه خانواده اش زندگي مي كند.

كوزيك هم كه در همين مركز آموزشي كار مي كرد به گذراندن 5 سال زندان محكوم شد اما اطلاعاتي در خصوص دادگاه و يا محل زندانش در دسترس نيست.

بوشكيچ عضو سابق دسته دهم شناسايي ارتش صرب هاي بوسني نيز به 10 سال زندان محكوم شد. وي هم اكنون در حال سپري كردن دوران محكوميتش است اما اطلاعاتي درخصوص محل زندان يا نحوه زندگي او نيز در دسترس نيست.

تودوروويچ عضو سابق نيروي ويژه پليس اسكوويچ[27] هم بعد از امضاء پذيرش گناهكاريش در دادگاه، به 6 سال زندان محكوم شد و پس از طي كردن دوران محكوميتش اكنون در منطقه براتوناك زندگي مي كند.

 بلاگوويچ عضو سابق پليس منطقه براتوناك نيز پس از طي كردن 17 سال دوران محكوميتش به آمريكا رفته و در آنجا زندگي مي كند.  

نقش هلند در فاجعه سربرنيتسا

در همين راستا و چند روز قبل در تاريخ 27 ژوئن 2017، دادگاه تجدید نظر لاهه اعلام کرد دولت هلند از نظر حقوق مدنی، مسئول کشته شدن ديت كم ۳۰۰ مرد و پسر مسلمان در سربرنیتسا است. بنا به گفته اين دادگاه، ماموران صلح سازمان ملل (موسوم به كلاه آبي ها) كه از طرف هلند در آن منطقه حضور داشتند، باید از قربانيان اين فاجعه محافظت می کردند. پیش از این و در سال ۲۰۱۴ دادگاه مستقر در شهر لاهه هم دولت هلند را در زمینه این کشتار مسئول دانسته بود.

این پرونده در سال 2014 و در پی شکایت خویشاوندان قربانیان نسل کشی سربرنیتسا و سازمان مادران سربرنیتسا در دادگاه بررسی می شد.

در اعلام جرم خانواده قربانیان آمده است که: "پس از پایان جنگ داخلی بوسنی، در ژوئن ۱۹۹۵، ۴۰۰ سرباز صلح‌بان هلندی حافظ امنیت این شهر که از سوی سازمان ملل متحد منطقه حفاظت شده و امن اعلام شده بود در انجام وظایف خود کوتاهی کرده اند، زیرا مردان بوسنایی پس از خروج از پناهگاه سازمان ملل کشته شدند. نیروهای هلندی در پناهگاه خود در سربرنیستا هزاران پناهجوی مسلمان بوسنیایی را تحت حمایت داشتند. پس از تکمیل ظرفیت پناهگاه از پذیرش پناهجویان جدید سر باز زدند و به نیروهای صرب اجازه تخلیه پناهجویان را دادند." در گزارش دادگاه اولیه آمده بود که صلح‌بانان هلندی می دانستند که مردان و پسران جوانی که از بقیه جدا شده و به منطقه نامعلومی برده شدند در خطر هستند.  

قاضی اين پرونده لاریسا الوین در مصاحبه مطبوعاتي انجام شده به خبرنگار يورونيوز اعلام کرد: «نیروهای حافظ صلح هلندی که با صرب های بوسنی همکاری کرده و اجازه بردن این افراد را دادند، غیر قانونی عمل کردند. کاملا مطمئن هستیم که اگر نیروهای حافظ صلح هلندی به درستی عمل کرده بودند این سی صد نفر که توسط صرب ها برده شدند، زنده می ماندند.»

نهايتا دادگاه تجدید نظر لاهه در تاريخ 27 ژوئن 2017 اعلام کرد دولت هلند از نظر حقوق مدنی، مسئول کشته شدن حداقل ۳۰۰ مرد و پسر مسلمان در سربرنیتسا است.

ديدگاه قربانيان فاجعه

مسئله بازگشت جنايتكاران نسل كشي فاجعه سربرنيتسا به محلهايي كه اين جنايتها در آنجا به وقوع پيوسته اند، منجر به ايجاد ناآرامي و ناراحتي هاي فراوان در ميان سازمانهاي وابسته به قربانيان قتل عام بوشنياك ها شده است.

خانم مديحه اسماجيچ[28] روزنامه نگار اهل سربرنيتسا با اظهار اين موضوع كه بازگشت جنايتكاران جنگي آزاد شده از زندان به منطقه هاي ازوورنيك و براتوناك كه اين فجايع در سال 1995 در آنها رخ داده اند،  زخم هاي كهنه را باز كرده است گفت: "حضور آنها در محل هايي كه اين جنايات به وقوع پيوسته اند منجر به بازشدن جراحات روحي قربانيان و بازماندگان اين فاجعه شده است."

وي اضافه كرد كه مردم بايد در كنار هم زندگي كنند اما اين موضوع كه چه كسي به كجا تعلق دارد بايد مشخص شود. وي در ادامه اظهار داشت من عقيده دارم كه اين اقدام براي نسلهاي آينده كشور كه مي خواهند زندگي عادي را داشته باشند مفيد خواهد بود.

سيجا كوويچ[29]، جامعه شناس اهل بوسني هم با اشاره به اين نكته كه هيچگونه محدوديت قانوني براي زندگي اجتماعي جنايتكاران جنگي در بوسني وجود ندارد گفت اگرچه قربانيان احساس ناخوشايندي دارند اما در اين زمينه كاري از دست هيچ كس ساخته نيست.

كوويچ در خصوص مسائل اخلاقي جانبي اين موضوع هم اينچنين توضيح داد كه هيچگونه محدوديت قانوني براي جلوگيري يا امتناع از ورود يا زندگي مجرماني كه دوران محكوميت خود را طي كرده اند، در صحنه جرمي كه مرتكب شده اند وجود ندارد. از ديدگاه قانوني مجرمان پس از گذراندن دوران محكوميت خود، جزء مردم عادي جامعه به حساب مي آيند و اختيار دارند مثل بقيه مردم در هر مكاني كه اختيار مي كنند زندگي نمايند.  

[1] Srebrenica Genocide

[2] Radovan Karadžić

[3] The March of Peace (Bosnian: Marš Mira)

[4] Zdravko Tolimir

[5] Vinko Pandurevic

[6] Ljubomir Borovcanin

[7] Vidoje Blagojevic

[8] Vidoje Blagojevic

[9] Republika Srpska

[10] Krajina

[11] Bijeljina

[12] Bratunac Brigade

[13] Banja Luka

[14] Zvornik Brigade

[15] Drazen Erdemovic

[16] Ratko Mladic

[17] Momir Nikolic

[18] Bratunac

[19] Hajra Catic

[20] Dragan Obrenovic

[21] Milivoje Cirkovic

[22] Zoran Kusic

[23] Vaso Todorovic

[24] Marko Boskic

[25] Mladen Blagojevic

[26] Jahorina Training Centre

[27] Sekovici Special Police Squad

[28] Mediha Smajic

[29] Sijakovic

 

: <#f:3905/>
تعداد نمایش : 7952 <<بازگشت

 

گزارش تصويري
  • برگزاري ششمین دور گفت‌وگوهای فرهنگی ایران و چین
    به همت سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و آکادمی علوم چین، ششمین دور گفت‌وگوهای فرهنگی ایران و چین با حضور اندیشمندان، استادان و محققان دو کشور به صورت مجازی و به شکل وبینار برگزار شد.

  • برگزاری «محفل شعر امام رضا(ع)» در راولپندی پاکستان
    رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در اسلام‌آباد به مناسبت دهه کرامت، همایشی با عنوان «محفل شعر امام رضا(ع)» در خانه فرهنگ کشورمان در شهر راولپندی پاکستان برگزار کرد.

  • بازدید رایزن فرهنگی کشورمان از بیست‌و‌دومین دوره نمایشگاه کتاب بغداد
    حجت‌الاسلام والمسلمین غلامرضا اباذری، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در عراق از بیست‌و‌دومین دوره نمایشگاه کتاب بغداد بازدید کرد.

  • تکاپوی مسلمانان جهان در روزهای پایانی رمضان + عکس
    تصاویر منتشر شده از روزهای ماه رمضان و تکاپوی مردم روزه‌دار نشان می‌دهد که شور و حال روزه‌داران سراسر جهان با روزهای اول ماه رمضان چندان تفاوتی نکرده است.

  • رونمايي از فصلنامه «الدراسات الادبیة» به زبان‌های فارسی و عربی در لبنان
    از سوي رايزني فرهنگي ايران در لبنان، فصلنامه «الدراسات الادبیة» به زبان‌های فارسی و عربی در «باغ زيتون» رونمايي شد.